İnsan Neden Yazma İhtiyacı Hisseder?

İnsan neden yazma ihtiyacı hisseder? Yazmanın psikolojik, duygusal ve varoluşsal nedenlerini bu yazıda; anlam arayışından yalnızlığa, kendini ifade etmeden zamana direnmeye kadar yazma eyleminin derin anlamını arıyorum.

İnsan, var olduğu günden beri kendini ifade etmenin yollarını arar. Kimi konuşur, kimi resmeder, kimi müzikle anlatır. Ve bazıları, kelimelere sığınır.

Peki neden yazarız? Neden içimizde, kâğıda dökülmek için bekleyen bir kelime ısrarla kıpırdanır?

Yaşam, çoğu zaman karmaşık, yorucu ve belirsizdir. Yazmak, bu karmaşayı düzenleme çabasıdır.

Kalem kâğıda değdiğinde, insan düşüncelerini sıraya koyar, duygularına şekil verir. Her cümle, bir anlam arayışının izidir.

Yazmak, aslında insanın kendine sorduğu “Ben kimim?” sorusuna verilen sessiz bir cevaptır.

• Okuma Önerisi:

• Herkesin Her Şeyi Bildiği Bir Dünyada Blog Yazmak

• Her Şeye Rağmen Yazmak!

• Yazım Kuralları 101: Tüm Yazarların (Özellikle Blog Yazarıysanız) Uyması Gereken Kurallar

• Yazmak Üzerine Öğrendiğim Bir Şey

Konuşmak geçicidir; söylenen unutulur. Ama yazmak kalıcıdır. Yazarak insan, kendini daha derin, daha dürüst bir biçimde ifade eder.

Yazı, kalbin sesidir; bazen bir çığlık, bazen bir fısıltı. Söylenemeyen her şey, yazının içinde hayat bulur.

Yazmak, yalnızlığa karşı bir direniştir. Kelimeler, insanın sessiz dostları olur. Birçok yazarın dediği gibi: “Yazmasaydım delirirdim.”

Çünkü yazmak, insanın kendi iç sesiyle konuşmasının en güvenli yoludur. Yazarken yalnız olmadığını hisseder; kelimeler onunla konuşur, onu dinler.

Yazmak, unutulmaya direnmenin zarif bir yoludur. Bir satır, bir cümle, bir hikâye. Hepsi “Ben buradaydım.” demenin bir şeklidir.

İnsan, yazdıklarıyla zamana iz bırakır; ölümlü bedeni gider ama kelimeleri kalır. Yazı, ölümlü insana küçük bir ölümsüzlük armağan eder.

Bazen kelimeler, bir insanın en derin yaralarını iyileştirir. Yazmak, bir tür terapi gibidir; içindekini dökmenin, rahatlamanın yoludur.

Kâğıt, insanın sırdaşı olur; anlatılan her cümle biraz huzur getirir. İnsan, yazdıkça kendini tanır, yazdıkça kendine döner.

Yazmak sadece kendini anlatmak değil, aynı zamanda başkalarına ulaşma çabasıdır. Okuyucu bir satırda kendini bulduğunda, yazı iki ruhu birbirine bağlar.

Bir yazar için bundan daha büyük bir ödül yoktur. Çünkü yazı, kalpten çıkan bir duygunun başka bir kalpte yankılanmasıdır.

İnsan yazma ihtiyacı hisseder çünkü yaşar, hisseder, düşünür. Yazmak, yaşamı anlamlandırma çabasıdır; bir direniş, bir iyileşme, bir hatırlanma isteğidir. Yazı, insanın hem aynası hem de mirasıdır.

Ve belki de en doğrusu şudur: “İnsan yazar, çünkü yaşamak yetmez.”

Kişisel Blog Nedir?

Sizce insan neden yazar?

Kimi zaman içindekini dökmek için, kimi zaman kendini bulmak için. Belki de siz bambaşka bir sebeple yazıyorsunuz.

Yazmak sizin için ne ifade ediyor?

Düşüncelerinizi ve hislerinizi yorumlarda paylaşın, belki de bir kelimeniz, bir başkasının içindeki sessiz yankıya dokunur.

Yazar: Nizamettin Gümüş

Gündüzleri fabrikanın o bitmek bilmeyen ritminde, akşamları ise bu ekranın başında; sadece bakıyor ve gördüklerini tasnif ediyor. Ne bir titri var ne de uyması gereken bir standardı. Modern dünyanın gürültüsünü alkışlamak yerine, o gürültünün içindeki sessiz boşlukları arıyor. Uzlaşmak, sevilmek ya da onaylanmak gibi bir derdi yok. Tek meselesi; her şeyin paketlenip bir sayıya dönüştüğü bu çağda, insan kalmanın ne demek olduğunu kendine hatırlatmak. Nizamettin Gümüş tarafından yazılan tüm yazılar